Waar is de
magie gebleven?
Alsof de wereld slechts
uit feiten zou bestaan,
zon leven
wil je toch niet lijden?
De verwondering
raakt op
want zoeken zonder vinden
dat bestaat niet meer
En we zijn allemaal
eenzaam en zo
individueel
Eén en één is twee, maar
echt samen
dat bestaat niet meer
En waar is God?
Heeft men hem
dan echt verlaten, of zien we
hem slechts nog
in tijden van nood?
(Als wetenschap
geen antwoord heeft)
Ik vraag me af
Sinds wanneer zijn
sterren niet langer
lantaarns van hoop
zoals vroeger,
slechts objecten
van gas en licht?
Maar nog steeds,
zelfs nu
hebben we het
(niet voor niets)
over dwergen en over reuzen
Geloof me,
het sprookje is nog niet
voorbij















Comments
heel mooi gedaan !!
greetz lenZ
--
DA Portofolio >> [link]
Personal Quote:
"The outcome of the Photograph depends largely, on the chosen subject and how it was taken, the camera itself is just a medium to register your idea's about the subject"
Greetz LenZ
--
Caught between what happened and what could never be
Mocht je een beetje uit de voeten kunnen met Duits, [link] - prachtig liedje van een leuke band met een vergelijkbare intentie.
--
"Hey, stoic one. We're alive. Dance with me."
Eigenlijk moet je altijd eerst de positieve dingen zeggen, maar ik dacht, ik begin hier even mee.
Nou ja, echt heel goed dus
(oh, ik vind de overgang van zoals vroeger naar slechts objecten een beetje direct, er zou eigenlijk inhoudelijk maar moeten tussen ofzo, vind ik)
Nja, veel kritiek en weinig positiefs, maar dat is alleen omdat ik dat beter kan verwoorden
--
"I wanted to live deep and suck out all the marrow of life"
-David Thoreau
--
Caught between what happened and what could never be
Hm, de 'over' voor reuzen vind ik persoonlijk juist wel mooi
En ik had eerst voor slechts objecten inderdaad 'maar' staan, maar vlak daarna komt ook al het woordje maar, dus toen heb ik het weer weggehaald..
En over God, tsja, dat ben ik niet met je eens. Ik denk dat áls het waar is dat we hem in tijden van nood alleen nodig hebben, dat dat echt niet altijd zo is geweest.
Ik bedoel, ja, natuurlijk zijn Goden en mythes ook ontstaan om de natuurverschijnselen te verklaren. Maar dat wil niet zeggen dat het alléén bestaat om vragen te beantwoorden die wetenschap niet kan, of toen nog niet kon. In de Griekse oudheid had men het al over atomen als opbouw van het alles (dus ook het menselijk lichaam), maar daarmee was niet het geloof in de ziel weg. (En ook nu, als vrijwel je hele gedrag eigenlijk op biologische wijze te verklaren is, gelooft men nog in de ziel. Maargoed, nu haal ik m'n eigen punt onderuit dat het de laatste tijd anders zou zijn.) Dus dat zijn voorbeelden van geloof, terwijl de wetenschap wél antwoord kan geven.
Pas sinds de Verlichting heeft wetenschap echt een snelle ontwikkeling doorgemaakt en zelfs toen gebruikte men rede vaak nog als ondersteuning van religie (bijvoorbeeld in godsbewijzen zoals van Descartes). Men liet het naast elkaar bestaan en godsdienst was niet alleen een leuk aanvullinkje voor als ze de feiten nog niet wisten, maar ook heel belangrijke factor in het leven. En dat is nu misschien veranderd, denk ik persoonlijk.
Misschien inderdaad wel om wat je zegt: dat wetenschap steeds meer antwoorden heeft, maar ook vooral om het beeld wat mensen tegenwoordig (en met tegenwoordig bedoel ik dus eigenlijk na de Verlichting maar vooral vanaf de 20e eeuw ongeveer) van wetenschap hebben: het staat centraal in de samenleving, dát is het wat antwoorden geeft, en religie is een leuke steun voor als je er niet uit komt met de dood enzo.
Ik denk dat dat het centrale punt is: de status van wetenschap (en daarmee ook die van het geloof) die verschoven is.
Eh, ik kom echt niet uit wat ik nou wil zeggen geloof ik xD
Natuurlijk is religie iets waarin je steun kunt zoeken als je het leven niet begrijpt en ik ontken zeker niet dat dat altijd zo is geweest, want dat is wel zo. Ik wil alleen zeggen dat ik denk dat het pas in de mordene tijd zo naar de achtergrond geschoven is en volgens veel mensen echt minderwaardig aan wetenschap is geworden.
--
Caught between what happened and what could never be
--
"I wanted to live deep and suck out all the marrow of life"
-David Thoreau
--
Caught between what happened and what could never be
--
it starts with a feeling which is growing out to be a wish.
--
Caught between what happened and what could never be
Previous Page1234Next Page